De belangrijkste mechanische eigenschappen van koper en koperlegeringen worden direct weerspiegeld in hun hardheidswaarden. De mechanische eigenschappen van een materiaal bepalen de sterkte, slijtvastheid en vervormingsweerstand. Voor het meten van de hardheid van koper en koperlegeringen worden doorgaans de volgende testmethoden gebruikt:
1. Brinell-hardheidstestmethode: Deze methode volgt de bepalingen voor hardheidstesten zoals gespecificeerd in de internationale norm ISO 6506-1:2014 Metalen materialen – Brinell-hardheidstest. Deze testmethode is van toepassing op zuiver koper, messing, brons of relatief zachte kopermaterialen; zo is bijvoorbeeld voor gegoten koperlegeringen de Brinell-hardheidstest (HBW) vereist.
2. Afhankelijk van de hardheid en dikte van het koper kunnen ook de Rockwell- of Vickers-hardheidstests worden gebruikt. Messing kan bijvoorbeeld worden getest met de HRB-schaal (conform de internationale norm ISO 6506-1:2014 Metallische materialen – Rockwell-hardheidstest – Deel 1: Testmethode), en messingplaten kunnen worden getest met de HV Vickers-hardheidsschaal. De hardheidsnormen voor messing variëren afhankelijk van de verschillende samenstellingen en warmtebehandelingen, en de evaluatie moet worden uitgevoerd op basis van specifieke testmethoden en normen.
3. Draagbare Webster-hardheidstestmethode: Deze testmethode is conform de nationale norm GB/T 32660.1-2016 Metaalmaterialen – Webster-hardheidstest – Deel 1: Testmethode en is toepasbaar op koper en koperlegeringen met relatief dunne platen.
De bovengenoemde testnormen vormen de technische basis voor het testen van koper en koperlegeringen. Bij het testen van producten kiezen we verschillende testmethoden, afhankelijk van het materiaalsoort en de toepassing.
Geplaatst op: 17 oktober 2025
