Hoe kies je een hardheidsmeter voor het testen van buisvormige monsters?

1) Kan een Rockwell-hardheidsmeter worden gebruikt om de hardheid van de stalen pijpwand te meten?

Het testmateriaal is een SA-213M T22 stalen buis met een buitendiameter van 16 mm en een wanddikte van 1,65 mm. De resultaten van een Rockwell-hardheidstest zijn als volgt: Na het verwijderen van de oxidehuid en de ontkolingslaag op het oppervlak van het monster met een slijpmachine, wordt het monster op een V-vormige werkbank geplaatst en wordt de Rockwell-hardheid direct op het buitenoppervlak gemeten met de HRS-150S digitale Rockwell-hardheidsmeter met een belasting van 980,7 N. Na de test blijkt dat de wand van de stalen buis licht vervormd is, waardoor de gemeten Rockwell-hardheidswaarde te laag is en de test ongeldig is.

Volgens GB/T 230.1-2018 «Rockwell-hardheidstest voor metalen materialen, deel 1: testmethode» is de Rockwell-hardheid 80 HRBW en de minimale monsterdikte 1,5 mm. De dikte van monster nr. 1 is 1,65 mm, de dikte van de ontkoolde laag is 0,15-0,20 mm en de dikte van het monster na verwijdering van de ontkoolde laag is 1,4-1,45 mm, wat dicht bij de minimale monsterdikte ligt die is gespecificeerd in GB/T 230.1-2018. Tijdens de test treedt er, doordat er geen ondersteuning in het midden van het monster is, een lichte vervorming op (die mogelijk niet met het blote oog waarneembaar is), waardoor de werkelijke Rockwell-hardheidswaarde lager ligt.

2) Hoe kies je de juiste oppervlaktehardheidsmeter voor stalen buizen?

Na vele tests naar de oppervlaktehardheid van stalen buizen is ons bedrijf tot de volgende conclusies gekomen:

1. Bij het uitvoeren van een Rockwell-hardheidstest op het oppervlak van dunwandige stalen buizen, zal onvoldoende ondersteuning van de buiswand vervorming van het monster veroorzaken en leiden tot lage testresultaten;

2. Als er een cilindrische steun in het midden van een dunwandige stalen buis wordt aangebracht, zullen de testresultaten lager uitvallen, omdat de as van de drukkop en de richting van de belasting niet loodrecht op het oppervlak van de stalen buis kunnen staan ​​en er een opening ontstaat tussen het buitenoppervlak van de stalen buis en de aangebrachte cilindrische steun.

3. De methode om de gemeten Vickers-hardheid om te zetten naar Rockwell-hardheid na het inleggen en polijsten van het stalen buismonster is relatief nauwkeurig.

4. Na het verwijderen van de oxidehuid en de ontkolingslaag op het oppervlak van de stalen buis en het bewerken en inleggen van het testvlak op het buitenoppervlak, wordt de Rockwell-hardheid van het oppervlak omgerekend naar een relatief nauwkeurige Rockwell-hardheid.